Paddenkoppenland

Paddenkoppenland

Paddenkoppenland Paddenkoppenland begint op de eerste autoloze zondag van in een armzalig dorp onder de rook van Gent Ronny De Keyzer groeit op tussen de paddenkoppen zoals hij ze noemt Zelf is hij voorbestemd

  • Title: Paddenkoppenland
  • Author: Luc de Vos
  • ISBN: 9789025443511
  • Page: 221
  • Format: Paperback
  • Paddenkoppenland begint op de eerste autoloze zondag van 1973, in een armzalig dorp onder de rook van Gent Ronny De Keyzer groeit op tussen de paddenkoppen , zoals hij ze noemt Zelf is hij voorbestemd om zijn afkomst te ontstijgen, zo meent hij Hij vindt zichzelf knapper dan zijn dorpsgenoten, en hij speelt gitaar Dus wacht Ronny geduldig en hoopvol tot hem iets goedsPaddenkoppenland begint op de eerste autoloze zondag van 1973, in een armzalig dorp onder de rook van Gent Ronny De Keyzer groeit op tussen de paddenkoppen , zoals hij ze noemt Zelf is hij voorbestemd om zijn afkomst te ontstijgen, zo meent hij Hij vindt zichzelf knapper dan zijn dorpsgenoten, en hij speelt gitaar Dus wacht Ronny geduldig en hoopvol tot hem iets goeds overkomt Het geluk moet je in de schoot worden geworpen, zelf iets ondernemen is zinloos Maar pech achtervolgt hem, zijn muzikale dromen vervagen en zijn kantoorbaan blijkt minder tijdelijk dan hij dacht Hij heeft de hoop al bijna opgegeven wanneer als bij toverslag toch liefde en succes in zijn leven komen.In de hem kenmerkende laconieke toon schept De Vos zijn meest innemende personage Ronny De Keyzer houdt de luie mens een spiegel voor en schetst en passant een portret van een verloren generatie.

    • [PDF] ↠ Free Read Ê Paddenkoppenland : by Luc de Vos ↠
      221 Luc de Vos
    • thumbnail Title: [PDF] ↠ Free Read Ê Paddenkoppenland : by Luc de Vos ↠
      Posted by:Luc de Vos
      Published :2019-09-15T07:11:10+00:00

    670 Comment

    3,5/5De te vroege zwanenzang van Luc De Vos is volgens hem zijn eerste 'boekske' dat de naam roman waardig is. En dat is het zeker en vast.Well done, Vosje, well done.Mia zou trots zijn!

    oei, dit is jammer. Ik had hem zo graag, Vos, maar dit is echt zoals hijzelf pleegde te zeggen 'een boekske'. Ik had het beter niet gelezen. Sorry, Vos.

    Zeer grappig, maar niets diepgaand. Luc de Vos beschrijft eigenlijk hoe zijn eigen leven ook had kunnen verlopen en overgiet het verhaal met een melancholisch sausje. Je krijgt doorheen het verhaal wel een beeld van een veranderende tijdsgeest evenals van de teloorgang van het plattelandsleven. De Vos wisselt in Paddenkoppenland van vertelperspectief, wat soms verwarrend kan overkomen. Terloops geeft hij nog enkele collega's enkele spreekwoordelijke trappen onder de gat. Jammer dat dit zijn laat [...]

    Persoonlijk hier en daar herkenbaar wegens het gedeelde 'aan de Burggravensstroom wonen'. Een paar huizen van elkaar. Inderdaad, die stroom was zwart. Het beschreven Langerbrugge en omstreken zijn me bekend.De paddenkoppen, waarbij het personage Ronny niet hoort, zijn mensen waarbij het leven gewoon voorbij gaat. Waarbij genieten van 't leven niet dezelfde betekenis had als wat het nu betekent. Maar om één of andere reden lukt het Ronny ook niet om op de kar te springen en aan die veranderinge [...]

    "Misschien bestaat er toch zoiets als ras en afkomst, misschien wonen in Vlaanderen alleen slechte mensen, het zit er ingebakken, de lelijkheid, de domheid, de vernietigingsdrang."De Vos pende in zijn laatste roman de lotgevallen van de onfortuinlijke Ronny De Keyzer neer, een man die naar geluk en roem streeft en het maar mondjesmaat toebedeeld krijgt. Het verhaal is herkenbaar en grappig maar kabbelt zo'n beetje in het niets en verrast evenmin. Een beetje meer peper en zout waren welkom gewees [...]

    Met plezier en zonder verwachtingen gelezen, en misschien juist daarom zo goed bevonden. Een aanrader voor al wie kind of puber was in de jaren 70, want oh zo herkenbaar. Waarschijnlijk zijn er ontelbare Ronny's in Vlaanderen. Ronny's schrijven meestal geen boeken. Luc De Vos gaf ze een stem. In feite is Ronny een metafoor voor zovele Vlamingen die onmiskenbaar uit de Vlaamse klei opgetrokken zijn, maar die weinig of niets met flaminganten te maken (willen) hebben. En zo is het goed. Blij dat ik [...]

    Als het leven een moeras is, zal Ronny erin wegzinken. Over de rand van de stoeptegel zal hij struikelen. Wat hem dierbaar is, zal hem ontnomen worden. Ronny is meer postbode dan rockgod. Hij is wat Luc zou zijn geweest, mocht Mia het licht niet hebben gezien. Over de doden niets dan goeds, maar veel meer dan 'uhu' is dit boekje toch niet. Niets erger voor het laatste werk van een dode schrijver dan 'beloftevol' te zijn.

    Dit had beter gekund door de intussen wijlen "Vos". Luc de Vos zal eerder herinnerd worden voor zijn liedjesteksten dan voor zijn romanteksten. Hij communiceerde steeds volgens de taal van Jan met de pet, zoals ook in zijn columns, maar de zinsbouw in zijn verhaallijnen zijn stug (leest niet vlot) en daar moet je als lezer tegen kunnen. Verhaal zelf begint na de helft ook te vervelen.

    Duidelijk voor een groot stuk autobiografisch. Het hoofdpersonage is een beetje een wanhopig type, zoekend aan de rand, een wrange held, zoals de auteur zelf. Gelezen vlak na zijn overlijden. Vlot geschreven en boeiend. Leest als een trein. Van genoten.

    Leest heel vlotjes. De laconieke stijl van Luc De Vos is typerend. Leuk om vele plekken die hij beschrijft te herkennen.

    Een luchtig tussendoortje maar zeker niet mijn ding wel een hebbeding als herinnering aan een groot artiest en persoon. RIP Luc de Vos.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *